Μια πρώτη κριτική του δημοτικού συμβουλίου μετά από 1 μήνα λειτουργίας
Αυτό το δημοτικό συμβούλιο Κερατσινίου-Δραπετσώνας είναι ένα μαύρο χάλι από πλευράς ψυχολογίας. Οι πιο πολλοί εκεί μέσα δεν περνάνε καλά. Άλλοι νιώθουν μόνοι, άλλοι ριγμένοι, άλλοι εκδικητές, άλλοι αδιάφοροι, άλλοι χωρίς ρόλο ... είναι πολλοί οι υποφέροντες. Το πρόβλημα βέβαια είναι η ανομοιογένεια καθώς και το γεγονός ότι η νέα κατάσταση στην τοπική αυτοδιοίκηση δημιουργεί αναστάτωση ακόμα και εκεί όπου η μηχανή του δήμου λειτουργούσε στο ρελαντί.
.
Το ενδιαφέρον για μένα σε αυτό το συμβούλιο, είναι ότι μπήκαν πολύ γρήγορα και σε πρώτη προτεραιότητα τα ζητήματα φυσιογνωμίας της πόλης, και κυρίως η Ανάπλαση, οι ακτές, τα ιστορικά μνημεία, οι πολεοδομικές αρχές κλπ.
Σκόπευα όλα αυτά να τα θίξω ένα-ένα και να τα φέρω στο προσκήνιο, και ξεκίνησα να το κάνω με το Θεμιστόκλειο, το Αφροδίσιο και την Ανάπλαση, θέματα για το οποία μοίρασα κείμενα ώστε να τα φέρω στο προσκήνιο. Όμως η επικαιρότητα βρήκε και άλλους διαύλους και μάλιστα ισχυρότερους για να βάλει τα παρόμοια ζητήματα στο κέντρο των εξελίξεων. Ο ΟΡΣΑ που έφερε θέμα ΓΠΣ (Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου), ο ΟΛΠ που ξεκίνησε μετατροπές στο λιμάνι (Car Terminal) και ξύπνησε τα αντανακλαστικά του δήμου, ο ίδιος ο δήμος που ξεκίνησε με διαπαραταξιακές επιτροπές και αγωνιστική διάθεση, όλα αυτά μαζί έβαλαν στην ημερήσια διάταξη αυτά που είχα στο νου μου να θέσω εγώ από μόνος μου. Από την άποψη αυτή το συμβούλιο για μένα απέκτησε πρόσθετο ενδιαφέρον.
.
Η Διοίκηση πάει σε γενικές γραμμές καλά. Αν και νωρίς ακόμα, κατάφερε να λύσει το καυτό ζήτημα του κολυμβητηρίου, έδειξε γρήγορα ανακλαστικά στα θέματα ΟΛΠ, ΟΡΣΑ κλπ, και δείχνει να μην έχει ανάγκη την περίοδο χάριτος που όλες οι νέες διοικήσεις δικαιούνται. Πρέπει να οργανώσει τα ζητήματα δημοκρατίας και διαφάνειας καλύτερα με την σωστή ενημέρωση της αντιπολίτευσης (εισηγήσεις στα θέματα, παροχή εγγράφων κλπ.) και να προσέξει μη γίνουν γκάφες στην κατανομή του προσωπικού που είναι μια πολύ δύσκολη δουλειά τώρα με την ενοποίηση δύο ανεξάρτητων μέχρι σήμερα οργανισμών.
.
Η μείζων Αντιπολίτευση (συνδυασμός Χρυσού) τα πάει επίσης πολύ καλά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε το γεγονός ότι έχει σαν μέλη της πολύ έμπειρους και με ιστορία αυτοδιοικητικούς παράγοντες (οι 6 στους 7 είναι πρώην δήμαρχοι ή υποψήφιοι δήμαρχοι) που στο παρελθόν έχουν πάρει δημόσια θέσεις σε όλα τα ζητήματα, έχουν κρατήσει στάσεις που ακόμα τους δεσμεύουν και επομένως δεν μπορούν εύκολα να αναιρούν τον προηγούμενο εαυτό τους προκειμένου να ομοφωνήσουν επιφανειακά. Παρ' όλα αυτά, η μείζων αντιπολίτευση έχει καταφέρει τελικά να συντονιστεί χωρίς να εμποδιστεί από τη δυσκολία των θεμάτων. Στην αντιμετώπιση του ΟΛΠ παρουσιάστηκε μια προσωρινή διχογνωμία που γρήγορα ξεπεράστηκε και η ομοφωνία που επιτεύχθηκε βοήθησε ουσιαστικά τον δήμο, πράγμα που φάνηκε στη σύσκεψη στο ΥΕΝ μεταξύ Δήμου-ΥΕΝ και ΟΛΠ όπου η κοινή θέση και εμφάνιση του δήμου βοήθησε να κερδηθούν πολλά πράγματα.
.
Στην πραγματικότητα οι διαφορές (δηλαδή οι εναλλακτικές προτάσεις) διοίκησης-αντιπολίτευσης είναι υποσύνολο των διαφορών μεταξύ των μελών του συνδυασμού του κ. Χρυσού, έτσι μπορούμε να πούμε ότι το ουσιαστικό εργαστήρι παραγωγής σκέψης και πολιτικής βρίσκεται στο εσωτερικό αυτού του συνδυασμού. Η Διοίκηση έχει το πλεονέκτημα απλά να μπορεί να δρα, να μετουσιώνει δηλαδή την παραγωγή αυτή σε δράση με αποτέλεσμα -όποτε το κάνει- να μπλοκάρει τον συνδυασμό του Χρυσού του οποίου κάποιο μέρος θέλει να ακολουθήσει αυτή την δράση θεωρώντας την δική του και κάποιο άλλο αντιδρά προβάλλοντας την εξ ίσου καλή εναλλακτική λύση που έχει να αντιπαραβάλει.
.
Η ελάσσων αντιπολίτευση του κ. Μελά παρά το γεγονός ότι βρέθηκε στην 3η θέση στις εκλογές και στήριξε Χρυσό με όποιες αναταράξεις αυτό της προκάλεσε, και παρά τα επεισοδιακά Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, αλλά και τις έντονες επιθέσεις Τζανή κατά του προσώπου του κ. Μελά, κατάφερε να διατηρήσει την ψυχραιμία της και να συντελέσει θετικά στις εξελίξεις στο μέτωπο του ΟΛΠ όπου ο δήμος έδωσε σαν οργανισμός την πρώτη του ουσιαστική μάχη.
.
Το ΚΚΕ έκανε ακριβώς αυτό που είχε προγραμματισμένο να κάνει, και το έκανε σωστά. Είπε τις θέσεις του, κατέδειξε τη διαφορά του από τους άλλους και κράτησε τις ίσες αποστάσεις του από όλους. Με τον τρόπο αυτό βέβαια βγαίνει εν μέρει εκτός αυτοδιοικητικού παιχνιδιού, όμως η πολιτική στόχευση του κόμματος που θεωρεί το μείζων (κεντρική πολιτική σκηνή) ως μείζων είναι που κυριαρχεί εδώ. Οι λοιποί εμείς ως γνωστόν έχουμε τοποθετήσει το έλασσον (τοπικό) στη θέση του μείζονος στη συνείδησή μας και έτσι πορευόμαστε!
